คำศัพท์
คำที่ได้ยินบ่อยในคลาส อธิบายสั้น ๆ
ก
ก้องบาธ (คลาสเสียงฆ้อง)
ก้องบาธคือคลาสเสียงที่ใช้ฆ้องใบใหญ่หนึ่งใบหรือมากกว่าเป็นหลัก เสียงดังและมีแรงมากพอให้รู้สึกได้ที่ผิวหนัง ไม่ใช่แค่ได้ยิน
การทำสมาธิDhyāna
การทำสมาธิคือการฝึกความสนใจอย่างตั้งใจ โดยมากคือวางใจไว้กับสิ่งหนึ่งที่เลือกไว้ เช่น ลมหายใจ แล้วกลับมาที่สิ่งนั้นทุกครั้งที่ใจลอยไป
การฝึกลมหายใจ
การฝึกลมหายใจหรือเบรทเวิร์กเป็นคำรวมสมัยใหม่ที่ใช้เรียกการฝึกทุกแบบซึ่งเปลี่ยนรูปแบบการหายใจอย่างตั้งใจ เพื่อเปลี่ยนสิ่งที่ร่างกายและใจรู้สึก
ซ
น
นมัสเตNamaste
นมัสเตเป็นคำทักทายในภาษาฮินดีและสันสกฤต มีความหมายประมาณว่าขอน้อมคารวะท่าน และในอินเดียใช้เป็นคำสุภาพในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่ถ้อยคำทางจิตวิญญาณ
นาฑีโศธนะ (หายใจสลับรูจมูก)Nāḍī Śodhana
นาฑีโศธนะคือการหายใจสลับรูจมูก คือใช้นิ้วปิดรูจมูกข้างละครั้ง ทำให้ลมหายใจเข้าและออกสลับข้างกันเป็นรอบอย่างสม่ำเสมอ
บ
ป
ม
ส
สติ (มายด์ฟูลเนส)Smṛti
สติคือการรู้ตัวต่อเนื่องว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้น ทั้งในร่างกาย ในลมหายใจ และรอบตัว โดยไม่รีบตัดสินสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น
สังกัลปะSaṅkalpa
สังกัลปะคือความตั้งใจสั้น ๆ ที่ตั้งคำไว้ชัดเจนตอนเริ่มการฝึก และกลับมานึกถึงอีกครั้งระหว่างฝึก
สุริยนมัสการ (ท่าไหว้พระอาทิตย์)Sūrya Namaskāra
สุริยนมัสการหรือท่าไหว้พระอาทิตย์คือชุดท่าสั้น ๆ ที่ต่อเนื่องกันเป็นลำดับคงที่ ใช้ทำซ้ำตอนต้นคลาสเพื่ออุ่นร่างกายทั้งตัว
ห
อ
อัษฎางคโยคะAṣṭāṅga
อัษฎางคโยคะคือการฝึกที่หนักและมีลำดับท่าคงที่ ทำท่าเดิมเรียงเหมือนกันทุกครั้ง เชื่อมด้วยลมหายใจและการนับจังหวะวินยาสะที่กำหนดไว้
อาสนะĀsana
อาสนะคือท่าโยคะ หมายถึงรูปร่างที่ร่างกายจัดและค้างไว้ และเดิมคำนี้หมายถึงที่นั่งที่ใช้นั่งฝึก
อุชชายีUjjāyī
อุชชายีคือการหายใจที่หุบลำคอเล็กน้อย ทำให้ลมหายใจทางจมูกมีเสียงเบาและสม่ำเสมอ ซึ่งใช้ฟังเพื่อคุมจังหวะของตัวเองได้