ขันทิเบต

ขันกลุ่มนี้มาจากงานโลหะในแถบเนปาล ทิเบต อินเดียเหนือ และภูฏาน ที่นำแผ่นโลหะผสมฐานทองแดงไปเผาแล้วตีขึ้นรูปด้วยมือ ขันเก่าหลายใบเดิมเป็นของใช้ในบ้านและของในพิธี ไม่ใช่เครื่องดนตรีสำหรับคลาส และเพราะแต่ละใบถูกตีไม่เหมือนกัน จึงไม่มีสองใบที่เสียงเหมือนกันเลย ความไม่สม่ำเสมอนี้คือสิ่งที่ทำให้เสียงซับซ้อนแทนที่จะใส ขันที่ดีจะเผยเสียงประกอบใหม่ ๆ ออกมาเรื่อย ๆ เป็นเวลาราวครึ่งนาทีหลังถูกตี

หน้าที่ของมันในคลาสคือการรับเสียงย่านต่ำและเสียงที่มีเนื้อ ขันคริสตัลให้เสียงสว่างและแม่น ส่วนขันโลหะตีมือให้เสียงหยาบและเป็นชั้น ๆ และเป็นกลุ่มที่สร้างเสียงเต้นช้าแรง ๆ ที่คนส่วนใหญ่รู้สึกได้ที่หน้าอก ขันกลุ่มนี้ยังเป็นกลุ่มที่นิยมวางบนตัวมากกว่า เพราะโลหะผสมส่งแรงสั่นเข้าไปในเนื้อเยื่อได้ดี

ในคลาสของ KEO ขันโลหะตีมือคือขันที่เบนเล่นใกล้กลุ่มที่สุด โดยมักเดินช้า ๆ ระหว่างเสื่อเพื่อให้เสียงมาจากทิศต่างกันในแต่ละครั้ง ไม่ใช่มาจากจุดเดิมตลอด ขันกลุ่มนี้มักเป็นตัวหลักของช่วงกลางคลาสที่เสียงหนาที่สุด ส่วนคำแนะนำเวลาจะซื้อ เพราะมีคนถามหลังคลาสเสมอ คือยกขึ้นถือ ตีฟัง และตัดสินด้วยเสียงที่อยู่ในมือคุณ ราคาบอกเรื่องอายุและเนื้อโลหะ ไม่ได้บอกว่ามันจะทำอะไรให้คุณ