อัษฎางคโยคะ

คำว่าอัษฎางคะหมายถึงองค์แปด ซึ่งอ้างถึงมรรคแปดขั้นในคัมภีร์โยคสูตรของปตัญชลี ส่วนในความหมายของการฝึกสมัยใหม่ อัษฎางคโยคะหมายถึงวิธีที่สอนกันที่เมืองไมซอร์โดยครูกฤษณะ ปัตตาภิ โชยส์ คือมีชุดท่าที่กำหนดไว้แน่นอน เข้าและออกจากท่าด้วยการนับลมหายใจ และทำเรียงลำดับเดิมทุกครั้ง เฉพาะชุดแรกเมื่อจำได้แล้วก็ใช้เวลาประมาณเก้าสิบนาที

จุดแข็งของมันคือความลึกที่มาจากการทำซ้ำ เพราะลำดับท่าไม่เคยเปลี่ยน คุณจึงเลิกคิดว่าท่าต่อไปคืออะไร และเริ่มสังเกตว่าร่างกายวันนี้ต่างจากเมื่อวานตรงไหน มีสามอย่างที่ทำงานอยู่ตลอดการฝึก คือการหายใจแบบอุชชายี การล็อกภายในที่เรียกว่าบันธะ และจุดสายตาที่กำหนดไว้ของแต่ละท่า ตามธรรมเนียมจะฝึกในห้องแบบไมซอร์ที่แต่ละคนทำชุดของตัวเองตามจังหวะตัวเอง โดยครูเดินดูเป็นคน ๆ

ในคลาสของ KEO ไม่มีคลาสอัษฎางคะเต็มรูปแบบ และนั่นเป็นความตั้งใจ เพราะสายนี้ต้องการครูเฉพาะทางและการฝึกเกือบทุกเช้า แต่สิ่งที่เบนหยิบมาใช้เห็นได้ตลอด คือการนับลมหายใจ ท่าไหว้พระอาทิตย์ตอนต้นคลาส และนิสัยการมองจุดเดียวแทนที่จะมองคนข้าง ๆ