อาสนะ

อาสนะเป็นองค์ที่สามในองค์แปดตามคัมภีร์โยคสูตร และในตำราเก่าที่สุดคำนี้หมายถึงแค่ท่านั่งที่มั่นคงและสบายพอจะใช้หายใจและทำสมาธิ ส่วนท่าหลายร้อยท่าที่สอนกันทุกวันนี้เกิดขึ้นทีหลังมาก และส่วนใหญ่ถูกจัดเป็นระบบในช่วงร้อยห้าสิบปีที่ผ่านมา คุณจะได้ยินคำนี้เป็นส่วนท้ายของชื่อท่า เช่น ศวาสนะ ตาฑาสนะ ภุชังคาสนะ ซึ่งคือท่าศพ ท่าภูเขา และท่างู

เรื่องที่คนเข้าใจผิดบ่อยคือท่ามีไว้ทำอะไร ท่าสร้างความแข็งแรง ความคล่องตัว และการทรงตัว ซึ่งมีประโยชน์จริงในตัวเอง แต่หน้าที่เดิมของมันคือการเตรียมร่างกาย ร่างกายที่นั่งตัวตรงได้ยี่สิบนาทีโดยไม่ปวดคือร่างกายที่หายใจและอยู่นิ่งได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่การฝึกส่วนที่เหลือต้องการ รูปร่างของท่าเป็นวิธี ไม่ใช่คะแนน

ในคลาสของ KEO เบนสอนอาสนะด้วยการทำให้ดูก่อนแล้วจึงบอกชื่อ และเสนอท่าแบบย่อยสองถึงสามระดับ ไม่มีใครต้องจำคำสันสกฤต และการเลือกแบบที่ง่ายกว่าถือเป็นการตัดสินใจที่ดี ไม่ใช่ความล้มเหลว เพราะท่าที่คุณยังหายใจได้สม่ำเสมอคือท่าที่ทำงาน ส่วนท่าที่ต้องฝืนและกลั้นหายใจคือท่าที่ไม่ได้ทำงาน