ศวาสนะ (ท่าศพ)

นอนหงายราบกับพื้น แขนวางห่างจากลำตัวเล็กน้อย หงายฝ่ามือ ขาคลายและเปิดออกตามธรรมชาติ ปิดตา ไม่ต้องเกร็งอะไร ไม่ต้องยืดอะไร ทั้งที่เป็นท่าที่อธิบายง่ายที่สุด แต่คนส่วนใหญ่บอกว่าทำยากที่สุด เพราะคำสั่งของท่านี้คือหยุด ซึ่งร่างกายที่เพิ่งทำงานมาไม่ค่อยอยากหยุด

หน้าที่ของท่านี้คือการรวบสิ่งที่ฝึกมาทั้งหมดและพาร่างกายเข้าสู่โหมดพัก อัตราการเต้นหัวใจและความดันลดลง ลมหายใจนิ่งลงเองโดยไม่ต้องสั่ง และระบบประสาทบันทึกชั่วโมงที่ผ่านมาว่าปลอดภัย ไม่ใช่สัญญาณเตือนภัย การข้ามท่านี้คือเหตุผลที่บางคนออกจากคลาสด้วยความรู้สึกตื่นตัวเกินไป เวลาที่น้อยที่สุดคือห้านาที สิบถึงสิบห้านาทีดีกว่า และการมีผ้าคลุมบาง ๆ สำคัญกว่าที่คิด เพราะอุณหภูมิร่างกายลดเร็วเมื่อหยุดเคลื่อนไหว แม้จะอยู่ในกรุงเทพ

ในคลาสของ KEO ศวาสนะยังเป็นช่วงที่เสียงเข้ามา คือในคลาสโยคะ ขันจะเริ่มดังเมื่อทุกคนนอนลงแล้ว ยาวสิบถึงสิบห้านาทีสุดท้าย ใครหลังล่างไม่สบายเรามีหมอนรองใต้เข่าให้ ใครอยากตัดแสงมีผ้าปิดตาให้ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งก่อนไปดื่มน้ำชา สิ่งเดียวที่เราขอคืออย่าลุกยืนทันทีจากท่านี้