หะฐะโยคะ

ในทางประวัติศาสตร์ หะฐะโยคะคือรากของการฝึกโยคะที่ใช้ร่างกายแทบทั้งหมด คัมภีร์ที่พูดถึงท่า การฝึกลมหายใจ การล็อกพลัง และวิธีชำระร่างกายล้วนเป็นคัมภีร์สายหะฐะ ส่วนวินยาสะ อัษฎางคะ และคลาสห้องร้อนทั้งหลายก็แตกออกมาจากสายนี้ คำว่าหะฐะมักแปลว่าความเพียรหรือการฝึกที่ต้องออกแรง ซึ่งบอกลักษณะของมันได้ดี มันไม่ใช่การฝึกแบบนอนเฉย

บนตารางคลาสทุกวันนี้ คำนี้ถูกใช้ในความหมายที่แคบลงแต่มีประโยชน์จริง คือหมายถึงคลาสช้า ค้างท่าห้าลมหายใจขึ้นไป เปลี่ยนท่าด้วยการก้าวไม่ใช่การกระโดด และมีเวลาให้ครูแก้ท่าในจุดที่คุณมองไม่เห็นด้วยตัวเอง การค้างท่านาน ๆ ทำให้รู้ว่าน้ำหนักตัวอยู่ที่ไหน ขาข้างไหนทำงานหนักกว่า และลมหายใจยังสม่ำเสมออยู่หรือไม่

ในคลาสของ KEO คลาสในสวนและคลาสในสนามหญ้าใกล้เคียงกับหะฐะมากที่สุด คือท่าน้อยลง ค้างนานขึ้น มีช่วงพักจริงระหว่างท่า และปิดท้ายด้วยการนอนนิ่งยาว นี่คือคลาสที่เบนแนะนำสำหรับคนมาครั้งแรก คนที่มีอาการบาดเจ็บ และคนที่สัปดาห์นี้เร็วมาพอแล้ว